31/12/2008 - <font color=purple>işte herşeyi biliyorsun</font>

yirmi beş yaşındayım, ama sadece
dört yılı kayda değer.
hiç ama hiçbir şeyi anlamıyorum,
kelebeklerden korkuyorum.
küçükken pembe angora bir yeleğim vardı,
anca belime kadar inen;
tecrübeye inanmam;
kapalı yerlerde güvende hissetmem kendimi;
bir hastalık gibi yaşarım tembelliği;
sarı ırmakları severim.
kulağımın arkasında olağanüstü yumuşak
bir yer olduğunu söylemeliyim sana,
sütlü tatlıları ve olgun muzları sevdiğimi
söylemeliyim; hep bir rüzgarın beni alıp
götürmesini arzularım, işte sırf bu yüzden
bisiklet zinciriyle bağladım kendimi bu koltuğa.
"Bir varmış bir yokmuş" diye başlayan
tüm hikayeleri severim;
sütlü kahveden nefret ederim; eskiden
şöyle bir okşardı beni oğlanlar;
bir keresinde zırhlı araçlar gördüm caddemizde;
aşk mavallarını severim ve
beni ağlatır patates kızartmaları;
sürekli gemiler izler beni suda; korkuturlar beni.
uzun zaman orda burda
dostların yanında yaşadım;
bir gün mermer bir masayı kırdım;
traşsız erkekleri severim;
sık sık dişlerim ağrır;
acıkmamam gerektiğinde acıkırım.
işte, her şeyi biliyorsun.

6/8/2007 - <font color=purple>X</font>

Belki de içimdeki sıkışmışlık

             çocukları gördüğümdeki temposuz kalp atışları

anılardan öte

ellerimin arasından kayıp yitirdiğim

             yaşama dokunma arzusu mudur?

Belki de yalnızlık yoktur da

             rüzgar çıkmıştır kirpiklerimin üstünde

ellerimin soğukluğundan öte

göz kırpışlarımın arasına sıkışıp

             kaçırdığım anlar mıdır

''yaşamak'' denilen şey?

10/6/2007 - <font color=purple>Çakıltaşı</font>

Tekrar aya dön yüzünü çocuğum...

Ay'ın olması gerektiği yere O Tanrılarla bile aldatmadı bizi... Bulutların karanlığından kurtulup denize gelişigüzel düşen birkaç yakomazdan başka birşey daha vardır orada... Deniz kendini silmiş ve tepenin dibinde onun bulunduğu yerin aşağısında iyice küçülmüştür... Ama duyulur dalgaların gövde gösterileri. Şimdi koca gürültülerin arasında kimliksiz gibi duran bu sessizliği eline al...

Çakıltaşı.

Tekrar Ay'a dön yüzünü... Unutma , ''Ben bir çakıltaşıyım'' dediğinde bir başka kaya yarılacaktır karnından.

27/4/2007 - <font color=purple>Acıyor</font>

Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık
onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup da
ötede beride yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi
sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
Kış geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi gündüzün
sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte
Ekim falan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar

Turgut Uyar